Gezondheid voor Vrouwen

Langdurige relaties kunnen de seksuele drang van vrouwen verminderen

 

Langdurige relaties kunnen de seksuele drang van vrouwen verminderen

De vrouwelijke seksuele functie is een belangrijk onderdeel van de seksuele gezondheid van een vrouw en het algemene welzijn. Nieuw onderzoek onderzoekt de relatie tussen vrouwelijk seksueel functioneren en veranderingen in de relatie status in de tijd.
 

Vrouwen in langdurige relaties kunnen een afname in seksueel verlangen ervaren.

Het vrouwelijke seksuele functioneren wordt beïnvloed door vele factoren, van het mentale welzijn van een vrouw tot leeftijd, tijd en relatiekwaliteit.

Studies tonen aan dat seksuele disfunctie veel voorkomt bij vrouwen, waarbij ongeveer 40 miljoen Amerikaanse vrouwen seksuele stoornissen melden.

Een grote studie van Amerikaanse volwassenen in de leeftijd van 18-59 jaar suggereert dat vrouwen meer kans hebben op seksuele disfunctie dan mannen, met een waarschijnlijkheid van respectievelijk 43 procent en 31 procent.

Behandeling opties voor seksuele dysfunctie bij vrouwen is aangetoond dat ze variëren in effectiviteit, en de oorzaken van vrouwelijke seksuele disfunctie lijken nog steeds slecht begrepen.

Nieuw onderzoek werpt licht op de temporele stabiliteit van het seksueel functioneren van vrouwen door te kijken naar de relatie tussen verschillende vrouwelijke seksuele functies en de relatie status over een lange periode van tijd.

Bestuderen van het verband tussen de relatie status en vrouwelijk seksueel verlangen

Eerdere studies die seksuele functies bij vrouwen onderzochten, hadden geen betrekking op temporele stabiliteit en mogelijke interacties tussen verschillende vrouwelijke seksuele functies.

Maar onderzoekers van de Universiteit van Turku en de Akibo Universiteit van Akademi – beide in Finland – keken naar de evolutie van vrouwelijk seksueel verlangen gedurende een periode van 7 jaar.

De nieuwe studie werd geleid door Ph.D. kandidaat in de psychologie Annika Gunst, van de Universiteit van Turku, en de resultaten werden gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Psychological Medicine .

Onderzoekers onderzochten 2173 premenopauzale Finse vrouwen uit twee grootschalige gegevensverzamelingen, één in 2006 en de andere 7 jaar later, in 2013.

Wetenschappers gebruikten de Female Sexual Function Index – een korte vragenlijst die specifieke aspecten van seksueel functioneren bij vrouwen meet, zoals seksuele opwinding, orgasme, seksuele bevrediging en de aanwezigheid van pijn tijdens de geslachtsgemeenschap.

Onderzoekers hebben rekening gehouden met de mogelijke effecten van leeftijd en duur van de relatie.

De gemiddelde leeftijd van de deelnemers aan de eerste gegevensverzameling was 25,5 jaar. Aangezien de gemiddelde leeftijd vrij laag was en de gemiddelde leeftijd van de menopauze veel later was, op 51 jaar, vonden de onderzoekers het niet nodig om rekening te houden met de mogelijke effecten van hormonale veranderingen.

Relatiestatus beïnvloedt het seksuele verlangen in de loop van de tijd

Van de onderzochte functies was het vermogen van vrouwen tot orgasme het stabielst gedurende de periode van 7 jaar, terwijl seksuele tevredenheid het meest variabel was.

Het vermogen om een ​​orgasme te krijgen verbeterde in alle groepen tijdens het onderzoek, waarbij alleenstaande vrouwen de grootste verbetering ervaren.

Vrouwen met een nieuwe partner hadden een iets lagere orgastische verbetering dan alleenstaande vrouwen, maar een hogere verbetering dan vrouwen die al 7 jaar in dezelfde relatie zaten.

De studie wees uit dat vrouwen die in de gehele 7-jarige observatieperiode in dezelfde monogame relatie hadden verbleven, de grootste daling in seksueel verlangen ervoeren.

Vrouwen die een nieuwe partner hadden gevonden gedurende de studieduur, hadden daarentegen een lagere afname van hun seksuele begeerte.

Vrouwen die aan het einde van de observatieperiode vrijgezel waren, rapporteerden een stabiel seksueel verlangen.

Volgens de onderzoekers hebben relatiespecifieke factoren of partnerspecifieke factoren die geen verband houden met de duur van de relatie wel invloed op de seksuele functies van vrouwen. Beroepsbeoefenaren in de gezondheidszorg moeten daarom rekening houden met partnerspecifieke factoren bij de behandeling van seksuele disfunctie bij vrouwen.

Onderzoekers wijzen er echter ook op dat de seksuele functie nader moet worden onderzocht in een korte-termijnstudie om meer inzicht te krijgen in de diversiteit in variatie in seksuele functies.

Sterke en zwakke punten van de studie

Onderzoekers wijzen op de methodologische sterke punten van de studie, evenals de beperkingen ervan.

Ten eerste, omdat het onderzoek longitudinaal was, verminderde het de zogenoemde recall bias, wat betekent dat deelnemers hun eigen ervaring met een hogere nauwkeurigheid rapporteerden.

De studie profiteerde ook van een grote studiemonster, gevalideerde metingen en structurele modellering van vergelijkingen, waardoor meetfouten worden beperkt.

De auteurs merken echter op dat het lange tijdskader van 7 jaar mogelijk geen rekening houdt met kortetermijnfluctuaties, en dat verschillende seksuele functies verschillend kunnen zijn wanneer ze gedurende een lange periode worden bestudeerd.

In het onderzoek zijn geen seksuele disfuncties onderzocht.

Ten slotte vermelden de auteurs dat zij geen toegang hadden tot gegevens over samenwonen, of over de duur van de alleenstaande leeftijd.

Lees over het eerste medicijn voor de behandeling van seksuele disfunctie bij vrouwen in de pre-menopauze, genaamd de “vrouwelijke Viagra” .